Familiale lui-lekker-dag

Standaard

Over appels, appels en bijslapen

Vandaag waren we allemaal een beetje moe.  Een paar onderbroken nachten, weegt blijkbaar op ons allemaal.  Daar moet je dan van profiteren om de zoon zinvol, maar rustig bezig te houden.  Een hele namiddag rustig thuis zitten niksen, is niets voor mij.  Dus als we dan toch niet het huis uitgaan, dan moet er iets nuttigs gebeuren.

Eerst allemaal een goede middagdut om het grootste slaaptekort in te halen.  Na de middagdut kwam Maxim nog even bij mij liggen: “Mama, ik ga al naar beneden, want ik heb wel héééél lang geslapen.” Maar gelukkig had hij toch nog zin in een korte knuffel.  En daarna…aan de slag!

IMG_1079  Nog even knuffelen in het grote bed…

Een paar weken geleden kocht mijn man 5 kg appelen.  Die krijgen we wel op, zei hij.  Jaja!  Aangezien dochter-, zoon- en manlief geen fan zijn van ‘rauwe’ appelen, was het vooral ik die ze mocht opeten.  Maar 5 kg op mijn eentje.  Dat lukt niet.  Dus op de planning stond vandaag: Appel-crumble-taart en appelmoes.  Dat staat dan weer gelijk aan een uurtje appels schillen, terwijl de kindjes genieten van een fruitig vieruurtje.

Voor Maxim zijn verjaardagfeestje had ik preventief kruimeldeeg gekocht, voor als het mega-chocolade-experiment zou mislukken.  Met het kruimeldeeg, wat appelen en een lekkere crumble, krijg je een heerlijke appeltaart!  Vorige week de eerste versie, deze week een nieuwe, verbeterde versie.  Maxim vindt het heerlijk om te helpen bij het bakken.  En ongelooflijk, maar waar: hij kende het recept nog en wist me te zeggen dat we suiker nodig hadden.

Het receptje voor de appel-crumble-taart vond ik op VTM-koken.  De eerste versie deed ik met soja-boter, maar ik moet Piet gelijk geven, met echte boter is het beter.  Ik had zelf heel kleine jonagold-appels.  Dan is 3 niet genoeg en krijgt de crumble de bovenhand, dus ging ik de tweede keer voor 5 appeltjes, voor een extra laagje.  En aangezien ik kruimeldeeg gebruikte, deed ik het wel in een taartvorm.  Nadien nog heel even onder de grill, voor een mooi bruin laagje.  En dat was lekker!

 

Maar zelfs na 2 taarten, waren de appelen nog lang niet op.  Dan maar appelmoes maken.  Ik kwam op een website terecht met eenvoudige, maar goede info over appelmoes maken en appelmoes bewaren.
Bij gebrek aan inmaakpotten, mocht ik mezelf een late moederdag opeisen.  Dus heb ik de echtgenoot opgestuurd naar Dille & Kamille.

IMG_1076 Inmaakpotten en etiketten van Dille & Kamille.

Een heerlijk gevoel is het, om weer eens iets nieuws uit te proberen.  En morgen ochtend hebben we heerlijke appelmoes bij het ontbijt.  Dat gaan de kindjes heerlijk vinden!
En het oude moe’ke in mij heeft nu goesting om tot bij de echte oudjes te rijden en wat rabarber in te slaan, want rabarbermoes is hemels!!

Het resultaat van een middag lekkers maken:
De potten die nog staan af te koelen en een stukje taart om in alle rust van te genieten.

Recept voor appelcrumble-taart:  http://koken.vtm.be/sos-piet/recept/appeltaart-met-crumble
Recept voor appelmoes: http://appelmoesmaken.net/
Website & webshop van Dille & Kamille: http://www.dille-kamille.nl/nl/

Zieke kindjes en soep

Standaard

Na een behoorlijk zware week met zieke kindjes, koude douches en extra wasbeurten, kwam er ook een druk weekend aan:  Eentje vol met leuke dingen, misschien zelfs een-ietsje-te-vol, overvol…

We keken al lang uit naar zaterdag, de Spaghetti-avond op Maxim zijn school.  Terwijl de kinderen heerlijk konden dansen en spelen in de feestzaal met mini-disco, konden de ouders rustig tafelen met vrienden.  Een ideaal moment dus om nog eens bij te kletsen met de buren.  Buiten een flitsbezoekje toen de pasta op tafel stond en tegen het einde aan, toen de vermoeidheid toesloeg, hebben wij onze vrolijke bende van 5 niet veel gezien.

Zondag werden we verwacht op het verjaardagsfeestje van Ziggy, de trouwe vriend van Maxim.  Ziggy werd 13 en voor een hond is dat stokoud.  En dat verdient een feestje.  Voor de ochtendwandeling hadden we al gepast en gelukkig maar…nog voor het middag was, vielen de oogjes hier al dicht en werd snel duidelijk dat de kindjes nog niet bekomen waren van de avond voordien.  Dus moesten we ook passen voor de warme soep na de wandeling.
Of was er meer…  Maxim bleek uiteindelijk ook echt ziek te zijn.  We moesten dus last-minute ook nog de uitnodiging voor het 3-uurtje, de wafeltjes, afslaan.  Dat vonden we allemaal heel spijtig.  Want het zoets van Joeri ( www.kikkererwt.be ) is altijd extra lekker.  Zeker omdat hij altijd rekening houdt met de vele allergieën.

Nu hadden we een lange en rustige namiddag thuis en met nog wat prei in de koelkast was het snel beslist om me eindelijk eens aan een nieuw soepke te wagen.  Niets moeilijks, want dat is niets voor mij…
De prei werd gesneden, de uien en courgette geschild en op een half uurtje was mijn eerste hemelse soep een feit.  En allergeen vrij, op voorwaarde dat je geschikte bouillon gebruikt.

De ingrediënten:

2 preistengels – 1/2 courgette – 2 uien – 3 vetarme kippenbouillonblokjes  (2 naar mijn smaak) – water – peper /  zout / nootmuskaat naar smaak

Ik verdubbelde alles, aangezien ik 4 preistengels in huis had en anders toch 1/2 courgette op overschot…  Enkel de 6 bouillonblokjes vond ik veel, dus deze beperkte ik tot 4 blokjes, waar ik de rest verdubbelde.

Het recept:

Snijd de prei in grote stukken en was deze.
Schil de uien en snijd deze in 4 à 8 stukken.
Schil de courgette en snijd deze eveneens in grote stukken.

Doe alles in een grote kom en vul aan met warm kraantjeswater tot de groenten volledig onderstaan.
Zet de kom op het vuur en wacht tot het water kookt.
Laat het water 20 minuten doorkoken, mix nadien de groenten door en voeg naar smaak de kruiden bij.

Zelf vonden we de soep zout genoeg en hebben we enkel wat peper en nootmuskaat toegevoegd.
Een basisrecept, maar naar mijn mening heel geslaagd.  Deze komt zeker in mijn ‘favoriete recepten’-boek.

Tips voor allergeen-vrije bouillonblokjes (onder voorbehoud van wijzigingen in receptuur):

– KNORR Vleesbouillon 60 + 12 blokjes:  https://fic.colruytgroup.com/productinfo/requestproductdetails?language=NL&channel=COGO&articlenumber=2344248-

365 Vetarme Rundbouillon: http://shop.delhaize.be/nl-be/Gezouten/Culinaire-hulpmiddelen/Bouillons/Bouillon-7C-Rund-7C-Vetarm/p/S2010050700149780000

– Maggy groentenbouillon: http://shop.delhaize.be/nl-be/Gezouten/Culinaire-hulpmiddelen/Bouillons/Bouillon-7C-Groenten/p/S2011031500150450000

She made my year… 2014!!!

Afbeelding

In een snelle terugblik op het voorbije jaar, kan ik niet anders dan besluiten dat mijn kleine dochter, Yana, het hoogtepunt was.
En niet alleen haar geboorte, maar ook haar aanwezigheid, haar nood aan knuffels en warmte, haar felle karakter (positief en negatief), haar glimlach, de interacties,…
IMG_0459
Natuurlijk blijft Maxim, de grote broer, nog even belangrijk als voordien. Hij maakte begin 2014 de overstap van de crèche naar de kleuterschool. Ook dat was een hele grote stap. En niet altijd even gemakkelijk, zo kort op de geboorte van die kleine zus. Hij had – wat mij betreft – dan ook een voorjaar om snel te vergeten, met koppige of hysterische momenten, ligstakingen voor de schoolpoort, negatieve aandachtszoekers enzovoort.
Gelukkig is dat omgedraaid in een positieve interactie tussen hem en Yana, extra-aandacht-momenten voor hem als die kleine zus in bed ligt en gewoon het groter worden op zich, waardoor hij beter alleen speelt, plezier heeft in gezelschapsspelletjes en kan genieten van onze ‘heilige vrijdag avond’ met een filmpje, een dekentje en lekkere aperitiefjes (green tea & olijven is onze favoriet).

Maar Yana is mijn muske, mijn muze.  Sinds zij er is, heb ik het naaivirus weer helemaal te pakken.  Vooral de laatste weken en maanden kriebelt het enorm.  Het begon bij het begin van de zwangerschap met een hemdje voor Maxim en een paar rokken voor mij.  Een slaapzakje voor ons muske dat de slaap niet kon vatten.  En nu…hopen kleertjes (moest ik de tijd hebben).

Het nieuwe jaar wordt alleszins eentje vol naaigoesting en inspiratie.