2016, dat zit wel snor!

Standaard

Mijn brief aan Sinterklaas vermeldde het al.  Er kwam een moeilijke week aan.  Op 10 december onderging mijn man een zware ingreep.  Een gelijkaardige ingreep, 5 jaar geleden, verliep niet zo vlot, waardoor we er vrij erg tegenop zagen.  Zeker omdat er ondertussen 2 kindjes zijn, die ook zorgen vragen.

Gelukkig verliep alles goed.  Een zware ingreep vraagt om een langere opname en een langer herstel, dus we zijn er nog niet helemaal.  Maar we mogen deze keer niet klagen.

De week voor en vlak na de ingreep waren emotioneel intens.  Ik lag behoorlijk met mezelf in de knoop.  We hadden een moeilijke periode in ons gezin en onze relatie en ik vroeg me af of deze situatie nu juist goed of slecht zou zijn voor ons.  Maar na 3 weken kan ik wel zeggen dat het zeker de moeite was voor mij.  Ik nam bewust 1,5 week vrij op het werk, en ook de weken nadien was het door de kerstvakantie heel rustig.  Die rust deed me goed, deed me genieten en deed me beseffen hoe belangrijk ons gezin is en hoe groot de invloed van mijn werkdruk op mezelf en het gezin is.

Met het 2de trimester voor de boeg, is het nu dus de uitdaging om voor het evenwicht te vechten.  Ik weet nu wat ik wil, ik moet het enkel nog waar maken… Ik ga er alles aan doen om dit te doen slagen, zodat zowel de kindjes, het ventje, als ikzelf weer kunnen genieten van deze heerlijke momenten!!

Sinterklaas kapoentje…

Standaard

Liefste Sint,

Dit jaar wil ik geen speelgoed, geen snoepjes om me aan te verlekkeren,…
Zelfs andere cadeautjes zijn niet zo belangrijk voor mij.

Dit jaar wil ik:
– een hecht en warm gezin waar de liefde voor elkaar van afdruipt
– schatten van kinderen die elke dag sterker in het leven staan
– een relatie die sterk genoeg is om stormen en rukwinden te doorstaan
– waardevolle vriendschappen die blijven bestaan, vrienden met wie je mooie en warme momenten deelt en waarop je kan steunen op woelige momenten
– een gezondheid die ons niet in de steek laat

En laat dat nu net de reden zijn waarom ik deze tijd mijn slaap laat.  Niet omdat ik zenuwachtig ben of de Goed Heilig Man wel zal langskomen, maar omdat ik bezorgd ben, om wat de komende week komen gaat.

Ik ben bezorgd hoe de kindjes een week gevuld met ziekenhuisbezoekjes en logeren bij de grootouders zullen opnemen.  Ik voel de nood om er elke dag, elk uur, elke minuut,… aan zijn bed te staan, in de kamer te zijn, maar besef dat dat niet kan met die twee extra schatten in huis.
Hopelijk loopt alles goed en geeft deze week een nieuwe kracht.  Ik heb alvast wat breiwol in huis gehaald, om de lange dagen in het ziekenhuis te vullen met knusse warmte (en nadien mijn zetels).

Ik wens jullie alvast een rustige Sinterklaasnacht en een “excited’ ochtend!!

Familiale lui-lekker-dag

Standaard

Over appels, appels en bijslapen

Vandaag waren we allemaal een beetje moe.  Een paar onderbroken nachten, weegt blijkbaar op ons allemaal.  Daar moet je dan van profiteren om de zoon zinvol, maar rustig bezig te houden.  Een hele namiddag rustig thuis zitten niksen, is niets voor mij.  Dus als we dan toch niet het huis uitgaan, dan moet er iets nuttigs gebeuren.

Eerst allemaal een goede middagdut om het grootste slaaptekort in te halen.  Na de middagdut kwam Maxim nog even bij mij liggen: “Mama, ik ga al naar beneden, want ik heb wel héééél lang geslapen.” Maar gelukkig had hij toch nog zin in een korte knuffel.  En daarna…aan de slag!

IMG_1079  Nog even knuffelen in het grote bed…

Een paar weken geleden kocht mijn man 5 kg appelen.  Die krijgen we wel op, zei hij.  Jaja!  Aangezien dochter-, zoon- en manlief geen fan zijn van ‘rauwe’ appelen, was het vooral ik die ze mocht opeten.  Maar 5 kg op mijn eentje.  Dat lukt niet.  Dus op de planning stond vandaag: Appel-crumble-taart en appelmoes.  Dat staat dan weer gelijk aan een uurtje appels schillen, terwijl de kindjes genieten van een fruitig vieruurtje.

Voor Maxim zijn verjaardagfeestje had ik preventief kruimeldeeg gekocht, voor als het mega-chocolade-experiment zou mislukken.  Met het kruimeldeeg, wat appelen en een lekkere crumble, krijg je een heerlijke appeltaart!  Vorige week de eerste versie, deze week een nieuwe, verbeterde versie.  Maxim vindt het heerlijk om te helpen bij het bakken.  En ongelooflijk, maar waar: hij kende het recept nog en wist me te zeggen dat we suiker nodig hadden.

Het receptje voor de appel-crumble-taart vond ik op VTM-koken.  De eerste versie deed ik met soja-boter, maar ik moet Piet gelijk geven, met echte boter is het beter.  Ik had zelf heel kleine jonagold-appels.  Dan is 3 niet genoeg en krijgt de crumble de bovenhand, dus ging ik de tweede keer voor 5 appeltjes, voor een extra laagje.  En aangezien ik kruimeldeeg gebruikte, deed ik het wel in een taartvorm.  Nadien nog heel even onder de grill, voor een mooi bruin laagje.  En dat was lekker!

 

Maar zelfs na 2 taarten, waren de appelen nog lang niet op.  Dan maar appelmoes maken.  Ik kwam op een website terecht met eenvoudige, maar goede info over appelmoes maken en appelmoes bewaren.
Bij gebrek aan inmaakpotten, mocht ik mezelf een late moederdag opeisen.  Dus heb ik de echtgenoot opgestuurd naar Dille & Kamille.

IMG_1076 Inmaakpotten en etiketten van Dille & Kamille.

Een heerlijk gevoel is het, om weer eens iets nieuws uit te proberen.  En morgen ochtend hebben we heerlijke appelmoes bij het ontbijt.  Dat gaan de kindjes heerlijk vinden!
En het oude moe’ke in mij heeft nu goesting om tot bij de echte oudjes te rijden en wat rabarber in te slaan, want rabarbermoes is hemels!!

Het resultaat van een middag lekkers maken:
De potten die nog staan af te koelen en een stukje taart om in alle rust van te genieten.

Recept voor appelcrumble-taart:  http://koken.vtm.be/sos-piet/recept/appeltaart-met-crumble
Recept voor appelmoes: http://appelmoesmaken.net/
Website & webshop van Dille & Kamille: http://www.dille-kamille.nl/nl/